4 ) توضيح مسأله : مادر زن از محرمات مصاهرتى است ، و مراد از مادر معنايى است كه مادر بزرگ را هم شامل مىشود و بين مادر نسبى و رضاعى هم فرقى نيست ، و در اين حكم دخول به زن شرط نيست كه البته اين مسأله نياز به بحث دارد چون هر چند مسأله از جهت اجماع اماميه تقريبا تسلم دارد ولى تأملاتى از برخى قدماء در اينجا ديده شده و بين اماميه و عامه در اين بحث با هم اختلاف دارند ، لذا اين بحث را در جلسات آينده خواهيم آورد . دختر زن هم كه ربيبه به وى گفته مىشود از محرمات مصاهرتى است به شرطى كه با مادر وى نزديكى شده باشد و مراد از دختر هم معنايى است كه نوه را هم شامل مىگردد و در اينجا فرقى نيست كه دختر زن ، در حجر ( دامان ) مرد بزرگ شده باشد يا خير ؟ علّت ذكر اين قيد اين است كه در آيه شريفه عبارت ( وَ رَبائِبُكُمُ اللَّاتِي فِي حُجُورِكُمْ ) وصف در حجر بودن شده كه ممكن است توهم شود كه حكم اختصاصى به اين مورد دارد ، ولى اين قيد احترازى نيست و مسأله در بين ما اجماعى و در بين عامه هم تقريبا اجماعى است ، و قول مخالف آن بسيار نادر است در اين مسأله اگر زن انسان قبل از ازدواج از شوهر خود دختر داشته باشد شكى نيست كه محرم است ، و اگر پس از طلاق زن ، وى دوباره ازدواج كند ، دختر شوهر جديد هم بر شوهر سابق محرم است ، اين مسأله هم اتفاقى است . در ادامه اين مسأله بر حرمت مادر دختر مملوكه كه با وى نزديكى شده باشد بر نزديكىكننده اشاره شده ، در مادر قيد « و ان علت » ذكر شده ، ولى در دختر قيد « و ان نزلت » ذكر شده كه مناسب است اين قيد هم ذكر مىشد ، به هر حال جده مملوكه و نيز نوه مملوكه بر نزديكىكننده حرام است . ايشان پس از ذكر حرمت مادر مملوكه كلمه مطلقا را افزوده‌اند كه مراد آن اين است كه چه نسبى باشد و چه رضاعى ، البته